Magazyn Korzenie

Fot. Harry Burton, za: wikimedia.
Arka przymierza mogła podobno wyglądać podobnie do tej skrzyni z grobowca Tutankhamuna


Arka Przymierza to skrzynia zawierająca dwie kamienne tablice z 10 przykazaniami napisanymi ręką יהוה (JHWH). Tworzyła coś jakby tron (miała złote wieko- siedzenie, zwało się to kapporeth) na którym siadał יהוה (JHWH). Oparciem były skrzydła cherubinów, których twarze patrzące jeden na drugiego były rzeźbione i były jedynym odstępstwem od zakazu przedstawiania rzeźbionych postaci.

Kiedyś Arka znajdowała się najpierw w przenośnym namiocie (ang. tabernacle) zrobionym wg wskazówek JHWH, a potem swe miejsce znalazła w Świątyni, Domu Boga (Beit Adonai, Bet HaMikdash), zbudowanej przez Salomona, usytuowanej na górze Syjon. Po tej świątyni, zburzonej przez Rzymian w czasie powstania żydowskiego około 70 roku naszej ery, pozostała jedna ściana, zwana ścianą płaczu. W miejscu świątyni gdzie kiedyś znajdowała się Arka Przymierza, dziś znajduje się meczet muzułmański zwany Kopułą na Skale, a według innych znajduje się on jednak nie na tym najświętszym ze świętych miejsc, i nie stanowi przeszkody w przypadku ponownej budowy III świątyni. W czasach ostatecznych, wtedy gdy nadejdzie 1000-letnie królestwo, miejsce to ma mieścić trzecią i ostateczną świątynię JHWH.

Meczet w miejscu Świątyni Salomona, Foto wg wikimedia

Widok Ściany Placzu, Góry Świątynnej z meczetem i Góry Oliwnej. wg bible.net.

Świątynia JHWH, opis z Wikipedii:

Powstała w latach 966-959 p.n.e. za czasów króla Salomona, który
podobno wzniósł ją w ciągu 7 lat na miejscu wskazanym uprzednio przez króla
Dawida, na wzgórzu Moria ("święta skała") w północno-wschodniej części
Jerozolimy, na którym Abraham miał złożyć w ofierze na żądanie Boga JHWH swego
syna Izaaka). Do Świątyni, otoczonej kilkoma dziedzińcami, przylegał od południa
zespół pałacowy. Pierwsza Świątynia została zniszczona przez wojska
babilońskiego króla Nabuchodonozora II (inaczej Nebukadneccar'a) w 586 roku
p.n.e.

Świątynia była miejscem wysławiania Boga JHWH i składania Mu
tam ofiar. Wewnątrz świątyni znajdowała się Arka Przymierza (hebr. aron berit),
czyli drewniana skrzynia obficie pozłacana, na wierzchu Arki znajdowały się
złote Cheruby (aniołowie) zakrywający arkę skrzydłami, zbudowana na pustyni
przez Mojżesza (ok. 1500 roku p.n.e.) na polecenie Boga (który podał dokładny
sposób jej zbudowania). W "Arce Przymierza" przechowywano kamienne tablice z
tekstem Dekalogu, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj (Horeb). Przed
umieszczeniem Arki w Świątyni Jerozolimskiej znajdowały się w niej jeszcze inne
przedmioty (laska Mojżesza i naczynie z manną). Arka stała w specjalnym
pomieszczeniu, zwanym Miejscem Najświętszym ("Święte Świętych"), które było
odseparowane od reszty świątyni specjalną zasłoną, za którą nie wolno było
nikomu wchodzić, oprócz arcykapłana o ściśle określonych porach roku.(...)

Opis wyglądu arki

Fot. Filmowa rekonstrukcja arki

Exodus, Druga Księga Mojżeszowa (25: 10-22):

"Zrobią też skrzynię z drzewa akacjowego, dwa i pół łokcia długą, półtora łokcia
szeroką i półtora łokcia wysoką. Pokryjesz ją szczerym złotem. Pokryjesz ją od
wewnątrz i z zewnątrz. Zrobisz na niej dokoła złoty wieniec. Odlejesz także dla
niej cztery złote pierścienie i przytwierdzisz je do czterech krawędzi: dwa
pierścienie po jednej stronie i dwa pierścienie po drugiej stronie. I zrobisz
drążki z drzewa akacjowego, i pokryjesz je złotem. Drążki te włożysz do
pierścieni po bokach skrzyni, aby na nich nosić skrzynię. W pierścieniach
skrzyni pozostaną te drążki; nie będą z nich wyjmowane. Do tej skrzyni włożysz
Świadectwo, które ci dam. I zrobisz wieko ze szczerego złota, dwa i pół łokcia
długie, a półtora szerokie. Zrobisz też dwa cheruby z litego złota, zrobisz je
na obu krawędziach wieka. Jednego cheruba zrobisz na krawędzi z jednej strony, a
drugiego cheruba na krawędzi z drugiej strony; razem z wiekiem połączone
zrobicie cheruby na obu jego krawędziach. Cheruby będą miały skrzydła
rozpostarte do góry. Będą one okrywać swoimi skrzydłami wieko, a twarze ich
zwrócone będą ku sobie. Twarze cherubów zwrócone będą ku wieku. Na wierzchu
skrzyni położysz wieko, w skrzyni zaś złożysz Świadectwo, które ci dam. Tam będę
się spotykał z tobą i sponad wieka będę z tobą rozmawiał spośród dwóch cherubów,
które są na Skrzyni Świadectwa, o wszystkim, co jako nakaz przekażę ci dla synów
izraelskich."

(cytat z tej strony)

Fragment artykułu o tym:

"(...) Arkę Przymierza mistrzowie izraelscy pod kierunkiem Mojżesza na górze
Synaj wykonali według dokładnych instrukcji Jahwe. (...) Wewnątrz skrzyni
znajdowały się dwie kamienne tablice z treścią Dekalogu. Ale nie oryginał. Bo
ten, jak wiadomo, Mojżesz potłukł, widząc jak Izraelici zaczęli czcić złote
cielę. Ale kopie również były zapisane ręką Jahwe, więc ich wartość dla
Izraelitów była taka sama jak pierwowzoru. Na początku przechowywano ją w
namiocie zwanym Przybytkiem, którego wygląd Jahwe również opisał z najmniejszymi
detalami. Potem Arka została złożona w Jerozolimie, także w namiocie. Salomon
kazał dla Arki wybudować świątynię. Wznieśli ją feniccy mistrzowie, więc
przypominała ich świątynie ku czci Baala, Astarte i innych bogów.Zburzyli ją
najpierw Babilończycy, a po odbudowaniu - Rzymianie, gdy Izraelici zbuntowali
się przeciw ich panowaniu. Do dziś pozostała po niej tylko słynna Ściana Płaczu.
(...) "

(wg http://www.gildia.com/ )

Arka znajduje się dziś w świątyni Marii z Syjonu w Axum, Ythiopia.

Świątynia Marii z Syjonu w Axum, foto wg stronki Congo Natty, jungle.asp

Gebra Mikail, jeden z dawnych strażników arki. Obecny strażnik to Abba Tes Famerion
Foto ze strony www.indo.net.id/mbs/Over_the_Trail_of_the_Lost_Ark.htm

Świątynie w Axum. Foto wg Nat. Geographic

Fot. Filmowa kopia Arki Przymierza oraz Najświętsze z miejsc, Święte świętych- świątynia Marii z Syjonu gdzie ma się znajdować arka.

Axum, foto wg stronki Congo Natty, jungle.asp

Arka przymierza i jej poszukiwania
Czy możliwe jest, aby Arka Przymierza znajdowała się w Etiopskiej kaplicy? Graham Hancock - jeden z najbardziej poczytnych autorów - spędził osiem lat, poszukując odpowiedzi na to pytanie.
Pokryta złotem i zwieńczona dwoma umieszczonymi naprzeciw siebie złotoskrzydłymi cherubinami, Arka Przymierza była zapewne wzbudzającym grozę przedmiotem kultu. Tym, co sprawiło, że stała się najświętszym - i najbardziej wszechwładnym - spośród wszystkich obiektów o charakterze religijnym, była jej zawartość. Arkę zbudowano w celu umieszczenia wewnątrz kamiennych tablic, na których Bóg wyrył Dziesięć Przykazań i - co za tym idzie - uważano, że posiada ona nadnaturalną moc. Biblia zawiera opisy, jak to, buchając ogniem i roztaczając wokół światło, sprowadzała plagi i surowe pożary na wrogów Izraela, równała góry, zatrzymywała rzeki i siała zniszczenie w całych miastach. Można ją zatem uznać za biblijny odpowiednik bomby atomowej. Jednakże, pomiędzy 900 a 500 r. p.n.e. Arka zniknęła z Pierwszej Świątyni w Jeruzalem -przeznaczonego dlań miejsca pobytu, powstałego po podboju Palestyny i utworzeniu państwa Izrael przez króla Dawida około 1000 r. p.n.e. Ponieważ Święte Księgi nie wspominają o Arce i miejscu jej przechowywania, jej zaginięcie uważa się za jedną z największych tajemnic biblijnych. Jedynie Etiopczycy są innego zdania...

Wieczny strażnik

Strażnik Arki - Abba Tesfa Miriam - przez resztę swego życia będzie strzegł tego, co uważa za świętą relikwię. Dopiero na łożu śmierci wyznaczy on swego następcę. Koptyjscy kapłani sprawują pieczę nad Arką w Aksum od 1600 lat.
Wyznawcy Etiopskiego Kościoła Ortodoksyjnego czczą pewną relikwię, w przekonaniu, że jest to oryginalna Arka. Arkę tę przechowuje się w kościele św. Marii z Syjonu, w mieście Aksum. Pieczę nad nią sprawuje strażnik - koptyjski kapłan, który nigdy nie opuszcza tego miejsca i nigdy nikomu - nawet władcy Etiopii - nie pozwala na nią spojrzeć. Pozostałe 20 tysięcy kościołów w kraju posiada kopie Arki, przechowywane w miejscu znanym jako Świętość nad Świętościami. Kościół, który nie posiada takiej kopii, uważa się za miejsce nieświęte Znany pisarz - Graham Hancock -usłyszał tą legendę po raz pierwszy w 1983 roku., w trakcie zbierania materiałów do książki o Etiopii. W Świętej Księdze, i zwanej Kebra Nagast (Chwała Królów) znalazł on najstarszy zapisek traktujący o przybyciu Arki do Etiopii. Księga opowiada, jak to królowa Saba, podczas pobytu w Jeruzalem, poczęła dziecko, którego ojcem był król Salomon. Wróciwszy do Aksum, urodziła syna imieniem Menelik. Jakieś 20 lat później Menelik udał się do Jeruzalem i spędził rok na dworze swego ojca. Opuszczając Jeruzalem, ukradł Arkę i sprowadził ją do Aksum. Podczas pierwszego pobytu w Etiopii w 1983 r., Hancock wyznaczył sobie dwa zadania: odwiedzić kaplicę w Aksum i spytać strażnika o legendę Arki. „Przybyła do Etiopii, do tego świętego miasta... Od tego czasu pozostaje tu, w tym miejscu" - powiedział strażnik. Czyżby była to prawda?

Oddzielając prawdę od fikcji

Droga Arki Przymierza: Graham Hancock podążał śladem Arki - pokonując 3000 km i 1500 lat - od Jerozolimy, przez Elefantynę aż do Egiptu.
Opuściwszy Aksum, Hancock postanowił sprawdzić, czy historia ta ma jakiekolwiek oparcie w faktach. Początkowo badania nie były zbyt obiecujące. Profesor Richard Pankhurst - wybitny historyk specjalizujący się w tym temacie - powiedział Hancockowi, że podczas gdy legenda o Salomonie i Sabie osadzona jest korzeniami w starożytnej Etiopii, to Saba prawie na pewno pochodziła z Arabii, nie z Etiopii. Jeszcze większe wątpliwości budził fakt, że Aksum nie istniało w czasach Menelika. W istocie, nie ma śladów istnienia miasta przynajmniej do III w. p.n.e., tj. przez około 700 lat po jego śmierci. Hancock zaprzestał poszukiwań, ale nadal nurtowało go pytanie, czy w legendzie przypadkiem nie tkwi ziarno prawdy, siedem lat później podjął poszukiwania Arki, zwracając się do pierwotnego źródła danych - Biblii. Korzystając z komputerowej wersji starego Testamentu, znalazł ponad 200 wzmianek odnośnie Arki, aż do panowania króla Salomona ( 970-931 p.n.e. ). Potem nie wspomina się o niej aż do około 620 r. p.n.e., kiedy to dwa ustępy zdają się świadczyć na rzecz faktu, że nie ma jej już wówczas w Pierwszej Świątyni. Innymi słowy, mamy okres niewiele ponad 300 lat, w ciągu którego relikwia mogła w tajemniczy sposób zaginąć. Dysponując solidnym, komputerowym warsztatem badawczym, Hancock poszukiwał słów lub zestawień wyrazów, które występowały we wcześniejszych partiach tekstu i wiązały się z Arką. Rozumowanie swoje oparł na przekonaniu, że każde wystąpienie tego rodzaju wyrażeń w ciągu trzech stuleci stanowiłoby przekonywującą, aczkolwiek pośrednią, wskazówkę dotyczącą momentu i okoliczności jej zaginięcia. Stosując tę technikę, Hancock ustalił, że Arka prawdopodobnie pozostawała w Pierwszej Świątyni przynajmniej do 701 r. p.n.e. Oznacza to, że zaginąć mogła w stosunkowo krótkim, tj. 80-letnim, okresie, pomiędzy 701 a 620 r. p.n.e.

Kościół św. Marii z Syjonu w Aksum uważa się za miejsce przechowywania oryginalnej Arki Przymierza. Funkcja Strażnika Arki nie należy do obowiązków chętnie podejmowanych. w 1980 r. pewien kapłan odmówił tego "zaszczytu" i był przez wiele miesięcy więziony w kościele zanim ostatecznie podjął się pełnić powierzoną mu misję.

Zniknięcie Arki
Świątynia Skały w Jerozolimie stoi w miejscu, w którym Salomon nakazał wybudować Pierwszą Świątynię Żydowską, w której miała być przechowywana Arka. Meczet jest świętym miejscem islamu, toteż archeolodzy nie mieli możliwości przebadania ruin Świątyni Żydowskiej.
Dlaczego w takim razie zniknęła? Wyniki dalszych badań sugerują, że Arka mogła być wywieziona podczas panowania króla Manassesa (687-642 p.n.e.). Był on znanym grzesznikiem, który odwrócił się od judaizmu. W 1990 r. dr Menahem Haran z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jeruzalem powiedział Hancockowi, że Arka mogła opuścić Jeruzalem około 650 r. p.n.e. za sprawą kapłanów wiernych judaizmowi. Było to wówczas, gdy Manasses postawił pogański posąg w Świątyni. Przerażeni perspektywą profanacji Arki przez obecność tegoż posągu, kapłani - dla bezpieczeństwa - mogli wywieźć ją w inne miejsce. Jednakże dr Haran nie chciał spekulować na temat przypuszczalnego miejsca pobytu Arki. Kilka tygodni po rozmowie z Haranem, Hancock uzyskał prawdopodobną odpowiedź od niemieckich archeologów prowadzących wykopaliska na Elefantynie, wyspie usytuowanej na Nilu. Okazało się, że w czasie wykopalisk odnaleziono zapiski wskazujące, że około 650 r. p.n.e. kapłani uciekający przed Manassesem wybudowali tu świątynię. W tych czasach była to jedyna, poza Jeruzalem, świątynia żydowska. Według Biblii Świątynią w Jeruzalem została wybudowana wyłącznie po to, by służyć jako „miejsce przechowywania Arki Przymierza." Czy zatem nie jest prawdopodobne, że świątynia na Elefantynie powstała w tym samym celu? Kolejne wskazówki także zawdzięczamy niemieckim archeologom. Stwierdzili oni bowiem, że po około 200 latach, w V wieku p.n.e. świątynia została zburzona, w wyniku konfliktu z lokalną społecznością egipską. W tym samym czasie zniknęli Żydzi zamieszkujący Elefantynę. Nie pozostały żadne ślady wskazujące na pogrom. Wydaje się, że po prostu „spakowali swoje manatki" i opuścili wyspę. Archeolodzy nie mieli koncepcji, co do miejsca, w które mogli się udać, ale Hancock miał swoją własną teorię.


Kryjówka na wyspie
Kapłani z wyspy Tana Kirkos twierdzą, że ich kościół został wybudowany w miejscu, w którym niegdyś przechowywano Arkę Przymierza. Wierzą, że ich poprzednicy przed obliczem Arki składali ofiary ze zwierząt.
W listopadzie 1989 r. Hancock przeprowadził gruntowne badania jeziora Tana w Etiopii, skąd bierze swój początek Nil Błękitny. To gigantyczne rozlewisko wody, usytuowane 1830 metrów ponad poziomem^morza, usiane jest setkami trudno dostępnych wysepek, które stanowić mogły idealne miejsce schronienia, być może, dla uciekających z Elefantyny Żydów. Hancock zbadał klasztory, które istnieją na tychże wysepkach od czasów przyjęcia przez Etiopię chrześcijaństwa w 300 r. n.e. Na jednej z najbardziej oddalonych wysepek - Tana Kirkos - opowiedziano mu niezwykłą wersję znanej legendy o przybyciu Arki do Etiopii.Mnisi z wyspy Tana Kirkos utrzymują, że kiedy święta relikwia przybyła do Etiopii, to - wbrew twierdzeniom większości etiopskiego kleru - nie została ona przewieziona bezpośrednio do Aksum, lecz najpierw trafiła na ich wyspę. Czy jest możliwe, aby w następstwie zburzenia świątyni na Elefantynie, żydowscy uchodźcy uciekli na południe, zabierając ze sobą drogocenną relikwię? Gdyby postępowali wzdłuż systemu rzecznego Nilu, poprzez pustynie Sudanu i dalej górzyste obszary Etiopii, dotarliby do Jeziora Tana. „Święta Arka pozostawała tutaj, na Tana Kirkos, przez około 800 lat" - powiedział Hancockowi jeden z zakonników. Później król Ezana, za sprawą którego Etiopia przyjęła chrześcijaństwo w IV w. n.e., zabrał Arkę do Aksum i umieścił ją w tamtejszym kościele. Tak oto ostatni fragment układanki trafił na swoje miejsce. Jeżeli król Ezana przeniósł Arkę z Tana Kirkos do Aksum około 300 r. n.e. i jeśli Arka pozostawała na Tana Kirkos przez 800 lat aż do tej daty, musiała przybyć na wyspę na Jeziorze Tana w V w. p.n.e. W tym samym czasie zburzono świątynię na Elefantynie.

Powrót do Aksum

Święto Timkat w Aksum stanowi symboliczne przedstawienie przybycia Arki do Etiopii, tak jak zostało to przedstawione na wielu malowidłach Lokalna społeczność jest niezwykle dumna z tradycji związanych z Arką. Kiedy w 1988 r. rząd Etiopii podjął próbę usunięcia Arki z Aksum, mieszkańcy miasteczka wystąpili przeciwko żołnierzom i powstrzymali ich.

W styczniu 1991 r., bogatszy o nowe odkrycia, Hancock powrócił do Aksum. O tej porze roku Arka - zgodnie z wierzeniami - opuszcza miejsce znane jako Świętość nad Swiętościami, aby uświetnić religijną procesję podczas dorocznych obchodów święta Timkat. Strażnik, którego Hancock spotkał podczas swej pierwszej "wizyty w Aksum, już dawno temu zmarł. Kolejnym strażnikiem Arki został Gebra Mikail - wysoki, zbliżający się do 60-tki, siwowłosy mężczyzna, o mocnej budowie ciała, z głęboko osadzonymi oczyma, przysłoniętymi kataraktą. Hancock wyznał, że przebył długą drogę w nadziei zobaczenia Arki na własne oczy. „Zatem przykro mi, że odbył pan podróż zbyteczną, bowiem nie ujrzy jej pan" - odpowiedział. Pomimo dalszych nalegań, Hancock nie był w stanie uzyskać więcej informacji. Ostatnie słowa Strażnika brzmiały: „Czyni cuda i... sama w sobie jest cudem. To rzeczywisty cud. To wszystko co mam do powiedzenia." Następnego wieczora Hancock był świadkiem obchodów Święta Timkat. Dźwiganą przez kapłanów potężną, prostokątną skrzynię, okryto ciężką, błękitną materią z wyszytym nań symbolem gołębia. Jednakże skrzynia nie była pokryta złotem, brak było także zwieńczającego cherubina na szczycie. Nie przypominała biblijnej Arki. Przez cały czas trwania, procesji Hancock wypatrywał Gebry Mikail - strażnika Arki. W czasie dwudniowego święta, Strażnik nawet na moment nie opuścił kaplicy. Nie interesowały go wydarzenia na zewnątrz. Pozostał w kaplicy, w miejscu zwanym Świętością nad Świętościami, wypełniając nałożony nań obowiązek.

Kres poszukiwań

Hancock poświęcił osiem lat na poszukiwania, które biorąc swój początek i kończąc się w starożytnym mieście Aksum, zatoczyły pełne koło. Czy w miejscu zwanym Świętość nad Świętościami, pod czujnym okiem strażnika spoczywa prawdziwa Arka Przymierza? Czy też nadal pozostaje w ukryciu, oczekując na swego odkrywcę gdzie indziej?

Inne teorie

Także inni badacze twierdzą, że odnaleźli zaginioną Arkę Przymierza, jednak nie wszystkie roszczenia można poddać gruntownemu sprawdzeniu. Pracownicy Instytutu Renowacji Zabytków Historii Starożytnej utrzymują, że w październiku 1981 r. odnaleźli Arkę w jaskini na górze Nebo w Jordanii. Jednakże rząd Jordanii odmawia wydania pozwolenia na zabranie obiektu z jaskini, toteż żaden niezależny badacz problemu nie może potwierdzić lub obalić tych rewelacji. Ron Wyatt z Neshville w Tennessee twierdzi, że w styczniu 1982 r. znalazł Arkę w pobliżu Aszkelonu, w Izraelu. Przez trzy lata prowadził on wykopaliska poniżej przypuszczalnego miejsca ukrzyżowania Jezusa. Wyatt zrobił zdjęcia Arki, ale twierdzi, że podczas wywołania uległy one tajemniczemu zamgleniu. Na jednej z fotografii naszkicował zarysy Arki.

Psalm 137
א על נהרות, בבל--שם ישבנו, גם-בכינו: בזכרנו, את-ציון. ב על-ערבים בתוכה-- תלינו, כנרותינו. ג כי שם שאלונו שובינו, דברי-שיר-- ותוללינו שמחה: שירו לנו, משיר ציון. ד איך--נשיר את-שיר-יהוה: על, אדמת נכר. ה אם-אשכחך ירושלם-- תשכח ימיני. ו תדבק-לשוני, לחכי-- אם-לא אזכרכי: אם-לא אעלה, את-ירושלם-- על, ראש שמחתי.

(1) Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
(2) Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze. (3) A gdy nas tam
pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni, (chociażeśmy byli
zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich, (4)
Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców? (5)
Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja. (6)
Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał,
jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje. wg Ks. Psalmów
137:1-9, Biblia Gdańska

(1) By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion. (2) We hanged our harps upon the willows in the midst thereof. (3) For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us [required of us] mirth, [saying], Sing us [one] of the songs of Zion. (4) How shall we sing the LORD'S song in a strange land? (5) If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget [her cunning]. (6) If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy. wg Ks. Psalmów 137:1-9, King James Version

Księga Izajasza, 1:11- 1:17:

Co mi po mnóstwie waszych ofiar? (...) Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną,
kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce? Przestańcie składania
czczych ofiar! Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości. Nienawidzę całą duszą
waszych świąt nowiu i obchodów; stały Mi się ciężarem; sprzykrzyło Mi się je
znosić! Gdy wyciągniecie ręce, odwrócę od was me oczy. Choćbyście nawet mnożyli
modlitwy, Ja nie wysłucham. Ręce wasze pełne są krwi. Obmyjcie się, czyści
bądźcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło!
Zaprawiajcie się w dobrem! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie
uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie!

Z księgi Micheasza
tłumaczenie wg King James Version albo Biblii Gdańskiej.

Mi 4:3-5 KJV „And he shall judge among many people , and rebuke strong nations afar off ; and they shall beat their swords into plowshares , and their spears into pruninghooks : nation shall not lift up a sword against nation , neither shall they learn war any more. But they shall sit every man under his vine and under his fig tree ; and none shall make them afraid : for the mouth of the LORD of hosts hath spoken it. For all people will walk every one in the name of his god , and we will walk in the name of the LORD our God for ever and ever .”

Mi 4:3-5 Bg „Onci sądzić będzie między wieloma narodami, a karać będzie
narody mocne na długie czasy; i przekują miecze swe na lemiesze, a oszczepy swe
na kosy: nie podniesie miecza naród przeciwko narodowi, ani się więcej ćwiczyć
będą do boju. Ale każdy będzie siedział pod winną macicą swoją, i pod figowem
drzewem swojem, a nie będzie nikt, coby ich przestraszył; bo to usta Pana
zastępów mówiły. Bo wszystkie narody chodzić będą, każdy w imieniu boga swego;
ale my chodzić będziemy w imieniu Pana, Boga naszego, na wieki
wieków.”

Spis treści:
Uwagi
Pismo a mięso
Nazireat
Przepisy pokarmowe


Wielu rasta, choć nie wszyscy, nie je mięsa. Poniżej garść uwag na ten temat. Nie jedząc mięsa, należy pamiętać o kilku zasadach: należy jeść dużo grochu, fasoli i innych warzyw strączkowych. Należy się zapoznać z literaturą, na temat tego czym należy zastąpić mięso, co nie jest takie proste. Samo odstawienie mięsa nie wystarczy, co więcej, niewprawna dieta może spowodować kłopoty zdrowotne. Trudno jest zapewnić witaminę B12, która występuje tylko w pewnych wodorostach, wobec czego często w zimie należy uzupełniać ją sztucznie np. tabletki :-( .

Pismo a mięso

jedno z 10 przykazań mówi- nie zabijaj ("Nie będziesz zabijał."). Jakby chodziło tylko o niezabijanie ludzi, to by chyba zaznaczono? Poza tym gdzie indziej w Piśmie pisze że lepsza jest jarzyna niż mięso, gdzie jest nienawiść. To chyba jest w księdze przysłów.

panujcie to nie znaczy jedzcie:

Rdz 1:28 28. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i
rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście
panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi
zwierzętami pełzającymi po ziemi. (BT)

ale też:

Cytat: Rdz 9:2-3 2. Wszelkie zaś zwierzę na ziemi i wszelkie ptactwo powietrzne
niechaj się was boi i lęka. Wszystko, co się porusza na ziemi i wszystkie ryby
morskie zostały oddane wam we władanie. 3. Wszystko, co się porusza i żyje, jest
przeznaczone dla was na pokarm, tak jak rośliny zielone, daję wam wszystko. (BT)

Z pism apostołów (Dzieje Apostolskie rzdz. 14)

"Nie burz dzieła Bożego ze względu na pokarmy. Wprawdzie każda rzecz jest
czysta, stałaby się jednak zła, jeśliby człowiek spożywając ją, dawał przez to
zgorszenie. Dobrą jest rzeczą nie jeść mięsa i nie pić wina, i nie czynić
niczego, co twego brata razi [gorszy albo osłabia]. A swoje własne przekonanie
zachowaj dla siebie przed Bogiem. Szczęśliwy ten, kto w postanowieniach siebie
samego nie potępia. Kto bowiem spożywa pokarmy, mając przy tym wątpliwości, ten
potępia samego siebie, bo nie postępuje zgodnie z przekonaniem. Wszystko bowiem,
co się czyni niezgodnie z przekonaniem, jest grzechem. A my, którzy jesteśmy
mocni [w wierze], powinniśmy znosić słabości tych, którzy są słabi, a nie szukać
tylko tego, co dla nas dogodne. Niech każdy z nas stara się o to, co dla
bliźniego dogodne - dla jego dobra, dla zbudowania."

Nazireat

Niektórzy rastamani odrzucają całkowicie mięso ze swojego jadłospisu, ponieważ tym razem wiąże się to z nazireatem, który zabraniał zbliżania się do martwych ciał:

(1) Przemówił znowu Pan do Mojżesza tymi słowami: (2) Tak mów do Izraelitów: gdy
jaki mężczyzna lub kobieta złoży ślub nazireatu, aby się poświęcić dla Pana, (3)
musi się powstrzymać od wina i sycery, nie może używać octu winnego i octu z
sycery ani soku z winogron; nie wolno mu jeść winogron zarówno świeżych, jak i
suszonych. (4) Przez cały czas trwania nazireatu nie będzie niczego spożywać z
winnego szczepu, począwszy od winogron niedojrzałych aż do wytłoczyn. (5) Przez
cały czas trwania nazireatu nożyce nie dotkną jego głowy. Dopóki nie upłynie
okres czasu, na który poświęcił się Panu, będzie święty i ma pozwolić, by włosy
jego rosły swobodnie. (6) W okresie, kiedy jest poświęcony dla Pana, nie może
się zbliżyć do żadnego trupa. (7) Nawet przy swoim zmarłym ojcu, matce, bracie
czy siostrze nie może zaciągnąć nieczystości, gdyż nosi na swej głowie [znamię]
poświęcenia dla Pana. (8) Podczas całego okresu trwania nazireatu jest
poświęcony dla Pana. (9) Gdyby jednak ktoś nagle przy nim umarł, i sprowadził
[przez to] nieczystość na jego poświęconą głowę, to on ostrzyże ją w dniu
oczyszczenia: ostrzyże ją dnia siódmego.

(4 Mojżeszowe 6, 1-9 wg. Biblii Tysiąclecia)

Przepisy pokarmowe

Z Księgi Kapłańskiej, rozdz. 11: wersy 1-47 : Zwierzęta lądowe Następnie Pan
powiedział do Mojżesza i Aarona: Tak mówcie do Izraelitów: Oto zwierzęta, które
będziecie jeść spośród wszystkich zwierząt, które są na ziemi: Będziecie jedli
każde zwierzę czworonożne, które ma rozdzielone kopyta, to jest racice, i które
przeżuwa. Ale [następujących zwierząt], mających rozdzielone kopyto i
przeżuwających nie będziecie jedli: wielbłąd, ponieważ przeżuwa, ale nie ma
rozdzielonego kopyta - będzie dla was nieczysty; świstak, ponieważ przeżuwa, ale
nie ma rozdzielonego kopyta - będzie dla was nieczysty; zając, ponieważ
przeżuwa, ale nie ma rozdzielonego kopyta - będzie dla was nieczysty; wieprz,
ponieważ ma rozdzielone kopyto, ale nie przeżuwa - będzie dla was nieczysty. Nie
będziecie jedli ich mięsa ani dotykali ich padliny - są one dla was nieczyste.
Istoty wodne Będziecie jedli następujące istoty wodne: wszystkie istoty wodne, w
morzach i rzekach, które mają płetwy i łuski, będziecie jedli. Ale każda istota
wodna, która nie ma płetw albo łusek w morzach i rzekach spośród wszystkiego, co
się roi w wodzie, i spośród wszystkich zwierząt wodnych, będzie dla was
obrzydliwością. Będą one dla was obrzydliwością, nie jedzcie ich mięsa i
brzydźcie się ich padliną. Wszystkie istoty wodne, które nie mają płetw albo
łusek, będą dla was obrzydliwością. Istoty skrzydlate Spośród ptaków będziecie
mieli w obrzydzeniu i nie będziecie ich jedli, bo są obrzydliwością,
następujące: orzeł, sęp czarny, orzeł morski, wszelkie gatunki kani i sokołów,
wszelkie gatunki kruków, struś, sowa, mewa, wszelkie gatunki jastrzębi,
puszczyk, kormoran, ibis, łabędź, pelikan, ścierwik, bocian, wszelkie gatunki
czapli, dudek i nietoperz. Wszelkie latające czworonożne owady będą dla was
obrzydliwością. Ale będziecie jeść spośród czworonożnych latających owadów tylko
te, których [tylne] kończyny wystają ponad nogami [przednimi], aby [mogły]
skakać na nich po ziemi. Następujące spośród nich możecie jeść: wszelkie gatunki
szarańczy, wszelkie gatunki soleam, wszelkie gatunki chargol i wszelkie gatunki
chagab. Wszystkie inne gatunki latających owadów czworonożnych będą dla was
obrzydliwością. Nieczysty jest każdy kto dotyka padliny zwierząt nieczystych
Następujące zwierzęta czynią człowieka nieczystym. Każdy, kto dotknie się ich
padliny, będzie nieczysty aż do wieczora. Każdy, kto będzie nosić ich padlinę,
wypierze ubranie i pozostanie nieczysty aż do wieczora. Każde zwierzę, które ma
kopyta, ale nie rozdzielone, i nie przeżuwa, będzie nieczyste dla was. Każdy,
kto się go dotknie, będzie nieczysty. Każde zwierzę czworonożne, które chodzi
opierając się na stopach, będzie nieczyste dla was. Każdy, kto dotknie się jego
padliny, będzie nieczysty aż do wieczora. Każdy, kto będzie nosić ich padlinę,
wypierze ubranie i pozostanie nieczysty aż do wieczora. To są rzeczy nieczyste
dla was! Nieczystość spowodowana przez dotknięcie padliny małych zwierząt.
Spośród małych zwierząt, które poruszają się na ziemi, następujące są nieczyste:
kret, mysz i wszelkie gatunki jaszczurek, gekko, żółw, salamandra, skolopendra i
kameleon. Te są nieczyste dla was spośród małych zwierząt, które poruszają się
na ziemi. Każdy, kto dotknie się ich padliny, będzie nieczysty aż do wieczora.
Jeżeli które z tych zwierząt nieżywe upadnie na coś, to ta rzecz będzie
nieczysta, niezależnie od tego, czy to będzie naczynie drewniane, czy ubranie,
czy skóra, czy worek, czy jakiekolwiek narzędzie pracy. Obmyją je wodą i
pozostanie nieczyste aż do wieczora, potem będzie czyste. Jeżeli któreś z tych
zwierząt wpadnie do naczynia glinianego, to wszystko, co jest wewnątrz naczynia,
będzie nieczyste, a naczynie rozbijecie. Każdy pokarm, który się spożywa, do
którego się dostanie woda z tego naczynia będzie nieczysty. Każdy napój, który
bywa używany do picia w jakimkolwiek naczyniu, będzie nieczysty. Na cokolwiek
upadnie takie zwierzę nieżywe, będzie nieczyste: piecyk albo pierkarnik ma być
zniszczony. One są nieczyste i będą nieczyste dla was. Tylko źródła i cysterny,
to jest zbiorniki wody, pozostają czyste, ale ten, kto dotknie się w nich
padliny, będzie nieczysty. Jeżeli taka padlina upadnie na ziarno przeznaczone do
siewu, to ziarno pozostanie czyste, ale jeżeli ziarno jest mokre i taka padlina
upadnie na nie, to jest ono dla was nieczyste. Padlina czystych zwierząt. Jeżeli
zdechnie jedno ze zwierząt, które wam służą za pokarm, i ktoś dotknie się tej
padliny, będzie nieczysty aż do wieczora. Jeżeli kto zje coś z takiej padliny,
to wypierze ubranie i będzie nieczysty aż do wieczora. Także i ten, kto nosi
taką padlinę, wypierze ubranie i będzie nieczysty aż do wieczora. Nie wolno jeść
nieczystych małych zwierząt Wszelkie małe zwierzęta, które pełzają po ziemi, są
obrzydliwością - nie wolno ich jeść! Cokolwiek pełza na brzuchu, cokolwiek
chodzi na czterech nogach i cokolwiek ma wiele nóg spośród małych zwierząt
pełzających po ziemi, nie będzie przez was jedzone, bo to jest obrzydliwość. Nie
plugawcie siebie samych przez jedzenie wszelkich małych zwierząt pełzających,
nie zanieczyszczajcie się przez nie, przez to stalibyście się nieczystymi.
Ponieważ Ja jestem Pan, Bóg wasz - uświęćcie się! Bądźcie świętymi, ponieważ Ja
jestem święty! Nie będziecie się plugawić małymi zwierzętami, które pełzają po
ziemi. Bo Ja jestem Pan, który wyprowadził was z ziemi egipskiej, abym był
waszym Bogiem. Bądźcie więc świętymi, bo Ja jestem święty! Zakończenie przepisów
o pokarmach. To jest prawo dotyczące zwierząt, ptaków i wszelkich istot
żyjących, które poruszają się w wodzie, i wszelkich stworzeń pełzających po
ziemi, abyście rozróżniali między tym, co nieczyste, a tym, co czyste, między
zwierzętami jadalnymi a tymi, których jeść nie wolno.

(ilustracja ze strony www.rasta-revolution.de )